دست او گرفتم » . امام صادق عليه السلام فرمود : « صحف ابراهيم و موسى عليها السلام به دست رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم رسيد ، رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم آنها را امانت به على عليه السلام داد و على عليه السلام به حسن عليه السلام و حسن عليه السلام به حسين عليه السلام و حسين به على بن حسين عليهما السلام و على بن حسين به محمّد بن على عليهما السلام و پدرم به من به امانت سپرد ؛ دست من بود تا اينكه به اين پسرم با وجود نوجوانيش سپردم و اينك نزد اوست » . راوى مىگويد : مقصود آن حضرت را فهميدم ، گفتم : فدايت شوم ! بيشتر بفرماييد ! فرمود : « يا فيض ! پدرم هرگاه مىخواست دعايش در نشود مرا طرف راست خود مىنشاند دعا مىكرد و من آمين مىگفتم ، دعايش رد نمىشد ، من هم همين كار را با اين پسرم مىكنم ، ديروز در موقف تو را ياد كردم و ذكر خير تو را نمودم » . گفتم : سرورم بيشتر بفرماييد ! فرمود : « يا فيض ! پدرم هر وقت سفر مىرفت و من همراهش بودم ، روى مركبش خواب سبكى مىكرد ، من مركبم را نزديك مركب او مىبردم بازويم را به قدر يك و دو ميل زير سرش مىگذاشتم تا او از خواب بيدار مىشد ، همين كار را اين پسرم با من مىكند » . گفتم : سرورم بيشتر بفرماييد ! فرمود : « من نسبت به اين پسرم همان را مىيابم كه يعقوب نسبت به يوسف مىيافت » عرض كردم : سرورم ! بيشتر بفرماييد . فرمود : « او همان صاحب شماست كه از او پرسيدى ، پس به حق اعتراف كن ! » . فيض مىگويد : بلند شدم ، سر آن حضرت را بوسيدم و برايش به